บทที่ 77 วางยา

เธอเดินออกจากที่นี่ พยายามข่มความรู้สึกไม่สบายกายเอาไว้ แต่แล้วความเย็นเยียบสายหนึ่งก็พาดผ่านใบหน้าของเธอ

ร่างกายของเธอตอบสนองเร็วกว่าสมองหลายเท่า พิมพ์รวีตัวสั่นสะท้าน

เมื่อเงยหน้าขึ้นก็สบเข้ากับดวงตาสีดำสนิทที่มองมาด้วยเย็นชาของชาลส์ และมือข้างนั้นก็บีบคางของเธออยู่ “ดูให้ชัด ๆ ว่าคนที่ยืนอยู่ตรงห...